Sportnieuws Wielrennen

Historie en voorbeschouwing op Milaan-San Remo

Wielrennen, Milaan-San Remo

Sagan topfavoriet voor winnen Milaan-San Remo

MILAAN – Komend weekend staat de wielerklassieker Milaan-San Remo op het programma. La Primavera is traditioneel de eerste van de 5 grote voorjaarsklassiekers. Hierna volgen, Parijs-Roubaix, de Ronde van Vlaanderen, de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik.

Historie

Het idee voor een wielerwedstrijd van Milaan naar San Remo kwam van de Unione Sportiva Sanremese. Een eerste amateurwedstrijd werd op 2 en 3 april 1906 gereden over twee etappes (Milaan-Acqui en Acqui-San Remo). De wedstrijd kende bij aanvang echter weinig succes. Daarop opperde journalist Tullo Morgagni, die in 1905 al de Ronde van Lombardije gelanceerd had, het idee om een professionele wielerwedstrijd op één dag te organiseren over het traject. Hij legde het project voor aan de directeur van de Gazzetta dello Sport, Eugenio Costamagna, die de organisatie op zich nam.

Op 14 april 1907 vond de eerste officiële editie van Milaan-San Remo plaats: 60 renners schreven zich in, maar slechts 33 verschenen om vijf uur ‘s ochtends aan de start bij de herberg Conca Fallata. Deze aanvangseditie werd in barkoude weersomstandigheden gereden en na een tumultueuze finale (de Fransman Garrigou duwde de Italiaan Gerbi van de weg af en werd gediskwalificeerd) gewonnen door de Fransman Lucien Petit-Breton, die de 286 kilometer aflegde met een gemiddelde snelheid van 26,206 km/h. Veertien renners bereikten de finish.

De wedstrijd was een commercieel succes en trok een internationaal deelnemersveld aan, waarop de Gazzetta dello Sport in 1908 de tweede editie organiseerde, gewonnen door de Belg Cyrille Van Hauwaert. De eerste Italiaanse winnaar van Milaan-San Remo was Luigi Ganna die in 1909 met een uur voorsprong won op de Fransman Emile Georget.

In 1910 verwierf de Primavera een plaats in de legende door de extreme weersomstandigheden. Renners zochten hun toevlucht voor een hevige sneeuwstorm in de huizen langs de weg en vier van de 63 starters bereikten de finish. Winnaar was de Fransman Eugène Christophe, die ervan overtuigd was dat hij de verkeerde weg genomen had en niet besefte dat hij als eerste San Remo bereikt had.

Na de pioniersjaren kwam het tijdperk van Costante Girardengo, die zijn naam onuitwisbaar aan de klassieker zou verbinden. Tussen 1917 en 1928 eindigde Girardengo elf keer op het podium, waarvan zes keer als winnaar. De jaren daarop werden gekenmerkt door de rivaliteit tussen Learco Guerra en Alfredo Binda, die door hun wedijver enkele zekere overwinningen uit handen gaven. Een soortgelijke rivaliteit werd in de jaren 40 gezien in de mythische jaren van Fausto Coppi en Gino Bartali. Milaan-San Remo was razend populair en de Italiaanse pers begon te spreken over de Classicissima. In 1949 lag de aankomst voor het eerst op de iconische Via Roma, een bedrijvige winkelstraat in het centrum van San Remo.

Vanaf de jaren 50 wonnen vooral Vlaamse en Spaanse spurters en brak een periode van zeventien jaar aan zonder Italiaanse overwinning. In 1960 voegde wedstrijddirecteur Vincenzo Torriani de beklimming van de Poggio, net voor de aankomst in San Remo, aan het parcours toe. Bedoeling was om de finale zwaarder te maken, maar de beslissing had niet het verhoopte effect en de reeks buitenlandse overwinningen werd voortgezet.

In 1966 begon het tijdperk Eddy Merckx, die met zeven overwinningen recordhouder is. Zeven overwinningen is ook het historische record van een renner in één enkele klassieker. Na Merckx’ laatste overwinning in 1976 kon geen enkele renner Milaan-San Remo nog domineren tot 1997, toen de Duitse sprinter Erik Zabel een reeks van vier overwinningen en twee tweede plaatsen neerzette.

Memorabele edities in de jaren 90 waren die van 1992, toen Seán Kelly in de afdaling van de Poggio bij Moreno Argentin kwam en hem vervolgens vloerde in een sprint met twee; en die van 1999, toen Andrei Tchmil met een demarrage op één kilometer van de finish nipt uit de greep van een spurtend peloton, aangevoerd door Zabel, bleef. In 2004 had Zabel een vijfde keer kunnen winnen, maar hij stak zijn handen te vroeg in de lucht en de Spanjaard Oscar Freire won zijn eerste van drie Primavera’s.

In 2008 was de Zwitser Fabian Cancellara de eerste winnaar op een nieuwe aankomst, de Lungomare Italo Calvino. Cancellara eindigde daarna nog vier keer op het podium, maar niet meer als winnaar. In 2009 kende de Primavera haar honderdste editie, gewonnen door de Brit Mark Cavendish, die bij zijn eerste deelname de Duitser Heinrich Haussler versloeg in een millimeterspurt.

De editie van 2013, voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog op een zondag, werd een epische wedstrijd. Door hevige sneeuwval en vriestemperaturen werd de wedstrijd na 117 km stilgelegd in Ovada. Even werd overwogen de editie af te gelasten, maar de renners werden met bussen naar Arenzano vervoerd, waar de koers hervat werd voor de resterende 120 km. De wedstrijd werd gewonnen door de Duitser Gerald Ciolek.

In de editie van 2015 was de aankomst, na zeven jaar aan de kust, opnieuw op de Via Roma. De Duitser John Degenkolb won in de spurt voor Alexander Kristoff, die het jaar voordien won. Koersdirecteur Mauro vegni wil de aankomst permanent op de Via Roma houden.

Video: Milaan-San Remo 2017

Favorieten 2018

Peter Sagan zal zaterdag als topfavoriet aan de start staan in Milaan. De wereldkampioen van BORA-hansgrohe is pas 28 jaar, maar werd al twee keer tweede in La Classicissima en twee keer vierde. De vraag is wel of hij verstandig met zijn krachten om weet te springen. Sagan – die afgelopen week nog liet ontvallen veel waarde te hechten aan een attractive koers – kan er baat bij hebben om tactischer te rijden. Dit jaar wist de Slowaak pas één keer te winnen, maar in Tirreno-Adriatico (drie tweede plaatsen) en Strade Bianche (achtste) liet de wereldkampioen zien dik in orde te zijn en klaar om Milaan-San Remo voor het eerst op zijn naam te schrijven.

De grote rivaal van Sagan, Michal Kwiatkowski, was de Slowaak vorig jaar op de Via Roma te snel af. Met zijn eindzege in Tirreno-Adriatico bewees Kwiatkowski over het vormpeil te beschikken om Milaan-San Remo met een zegegebaar af te sluiten. Als het Kwiatkowski lukt om zijn titel te prolongeren in San Remo, dan wordt hij de eerste renner sinds Erik Zabel in 2000 en 2001 die twee jaar op rij MSR weet te winnen.

Nederlandse winnaars

De Nederlandse winnaars van La Classicissima zijn Arie den Hartog in 1965, Jan Raas in 1977 en Hennie Kuiper in 1985. Voor 2018 behoren Tom Dumoulin (Team Sunweb) en Danny van Poppel (Lotto-Jumbo) tot de Nederlandse kanshebbers.

Wielrennen, Milaan-San Remo
Parcour Milaan-San Remo 2018