Column Jelmer Ferwerda Sportnieuws

Column Jelmer Ferwerda: Wielerfilosofie – Ironie en verbeeldingskracht

Healthy Ageing Tour, HAT18





In deze weken waarin het traditionele wielerseizoen op zijn gat ligt is het zoeken naar materiaal om over te schrijven of, in het geval van mijn column, te filosoferen. Toen ik vanmorgen (zondag) een uur eerder wakker werd, ben ik na mijn ontbijt achter mijn laptop gaan zitten om rustig het wielernieuws van de afgelopen week door te lezen. Hier en daar had ik eerder deze week al wat nieuwskoppen meegekregen: Over de presentatie van het rittenschema van de Tour de France, over de Ronde van Hainan – waar overigens de Nederlander Raymond Kreder aan de leiding staat – en de levenslange schorsing voor oud- renner en ploegleider Johan Bruyneel. Bruyneel reageerde op Twitter met een open brief en vanaf dat moment schoot mijn verbeeldingskracht in gang.

Want stel je voor: Johan Bruyneel heeft al een aantal wielerlevens achter zich en hij hoorde deze week dat hij levenslang geschorst is. Zijn eerdere schorsing van tien jaar is omgezet in een levenslange schorsing. Hij mag nooit meer wat in de wielerwereld doen. Ik zou zeggen regisseurs, script- en scenarioschrijvers, acteurs uit Holly- en Bollywood, schiet in actie en maak er een film over. Of het verstandig is dat is natuurlijk een andere vraag. Ik heb persoonlijk ook wel te doen met zo’n man, ook al wordt hij als het absolute topje van de dopingpiramide neergezet. Meerdere levens in de wielerwereld achter de rug en dan levenslang worden geschorst. Figuren als Bruyneel, Lance Armstrong en in mindere mate Alejandro Valverde en Alberto Contador worden tot in hun nadagen achtervolgd en gedemoniseerd, zoals Bruyneel zelf schreef in zijn brief, vanwege gemaakte fouten in het verleden. Ze worden gekruisigd en geofferd en daarmee kan je eigenlijk stellen dat de mensheid in zijn algemeenheid nog niet veel is opgeschoten in de afgelopen tweeduizend jaar…

De wielerwereld is toch ook ‘maar een sport’ en we moeten dat nu ook niet allemaal te serieus gaan nemen door iemand levenslang te gaan schorsen. Als Bruyneel van die sport houdt en hij oprecht meent de sport te willen verbeteren, dan zou ik hem daarin alle ruimte geven. Het kan immers beter zijn voor de sport op lange termijn, want Bruyneel is een persoon die signalen herkent ‘als het mis gaat’. Hij was immers zelf een belangrijke spil in een dopingmachine. Ik zie wel een rol voor Bruyneel in de wielerwereld. Een rol als insider die het systeem kan verbeteren. Zie het een beetje als een ex-mafiabaas die van zijn fouten heeft geleerd en de controlerende en wetgevende instanties helpt met het verbeteren en opsporen van hiaten in een wereld of systeem dat verrot is. Natuurlijk komt dan snel het ‘verrader-argument’ om de hoek kijken, want wie wil nu mensen verlinken, mensen met wie hij misschien zelfs bevriend was, maar ik vind dit een vrij zwak argument en te simpel geredeneerd, want…

De wielerwereld is nu eenmaal wel een wereld waar op de lange termijn brood mee verdiend moet worden. Voor velen. Ik denk dat er in de professionele wielerwereld niet ontzettend veel vriendschappen bestaan, hooguit verbonden en allianties in de koers. En als er al vriendschappen bestaan dan zijn die louter gebasseerd op wederzijdse belangen en niet op waarden waar een vriendschap aan zou moeten voldoen in mijn ogen. Nee, ik zie Bruyneel en andere controversiele figuren wel een rol spelen in het vebeteren van het anti-dopingsysteem. Helemaal nu ook de MPCC – een verbond van ploegen die voor een schonere sport willen gaan – een brief heeft gestuurd aan het Wereld Anti Doping Agentschap met de oproep of de baas hiervan wil opstappen, omdat er vrij weinig gehoor wordt gegeven aan bijvoorbeeld het verbieden van de pijnstiller Tramadol en andere zaken.

Wellicht kan Bruyneel samen met anderen wel een eigen werkgroep beginnen waarbij ze als doel hebben om iedere vorm van doping te bestrijden. Als ze dat net zo goed kunnen als het opzetten van de Tourploeg 1999-2005 dan zie ik wel toekomst in een schone wielersport. En een zekere ironie.

Geef een reactie